İnsanların verdiği hayat sevgidir. Niçin sana yazdığımı sorma ve niçin sana geldiğimi...

Seviyorum. Sana gelişim işte bundan. Sen aşkı anlatıyorsun, yaşatıyorsun bana. Çünkü yaşıyorsun.O sözlerin kalbinden geldiğini ve o sözlerin kalbime vuruşundan anlıyorum ben. Sözlerin değil beni sana bağlayan, O sözlerinin manasına vurgunum.






Sen, senden ve benden önce vardın, varoluşun bu yüzden. Ve sen benden sonrada varsın, sana tutunmam aşka ve varlığa duyduğum özlemden!

Sen benim sözlerimsin. Seni kalbime koyuşum bundan. Ve sen dostsun. Ruhuma sığınak ararken haykırmam hep bu yüzden...

Ve sen arkadaşsın. Sen içimi koruyan bir elbisesin. Ben ruhunun çiplaklığını örttüğün tenim. Sen de bunları yaşıyorsun ve saklamiyorsun kendinden. Kalbinin sesini dinliyosun her an. O zaman duyuyosun sevginin ve askin sesini. Bir liman aradığını ve bu limana sığınmak istediğini...